ജലജന്മം (പ്രണയകവിത)

ഇത്ര ആഴത്തിൽ
തണുത്തിരിക്കുമ്പോൾ
എന്റെ ആകാശമേ
എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യമേ
നിന്റടുത്തേക്കു പറക്കുവാൻ
നിന്നിൽ പറന്ന്
എന്റെ അപരജീവിതം നയിക്കുവാൻ
ഞാനെത്ര വെയിലു കൊള്ളണം!

അദൃശ്യമായ
ചിറകുകൾ ലഭിക്കാനുള്ള
തപസ്സാണ്
ഓരോ വിങ്ങലും വേവലും

ഇറ്റിവീണും ഒലിച്ചും
തളം കെട്ടിയും
ആഴത്തിലാഴത്തിൽ
വേദനയായ്
മരവിച്ചു തുടങ്ങുമെൻ
ജലജൻമം
വെറുതേ മോഹിക്കുന്നു